Książka jest przede wszystkim podręcznikiem akademickim do wykorzystania na zajęciach konwersatoryjnych i na ćwiczeniach. Jest dostosowana do prowadzenia ćwiczeń i konwersatoriów z wielu przedmiotów, takich jak: zarządzanie, kultura organizacyjna, etnografia organizacji, socjologia organizacji itd. Wielowątkowość przypadków, gęstość opisu i bogaty kontekst, w jakim przedstawione są problemy zarządzania, dają im szerokie możliwości zastosowania. Nie istnieje jedno właściwe rozwiązanie przypadków, a ambicją autorów jest przedstawienie materiału, który w interesujący sposób można analizować na wiele sposobów przez wiele lat. Można także po prostu czytać kolejne rozdziały, pomijając zamieszczone na końcu pytania – jak ciekawe i wciągające opowieści o życiu w organizacjach. Zgodnie z postulatami zarządzania humanistycznego książka pisana jest staranną polszczyzną, bez użycia charakterystycznego dla wielu polskich tekstów naukowych z dziedziny zarządzania języka, kojarzącego się z językiem urzędowym raczej niż z literackim. Wszystkie przypadki oparte są na autentycznych wydarzeniach i pochodzą z badań terenowych autorów rozdziałów. Widziana w ten sposób publikacja jest po prostu wciągającą lekturą o ważnej części codziennego życia właściwie nas wszystkich – zatrudnionych w organizacjach, zarządzających nimi, uczących się w nich i spędzających w sposób zorganizowany wolny czas. Przedmowa autorstwa prof. Bogusława Nierenberga, jednego z najwybitniejszych polskich przedstawicieli nurtu humanistycznego w zarządzaniu oraz praktyka, organizatora i menedżera-humanisty, ukazuje nurt ten w szerszej perspektywie tradycji badawczych i zapotrzebowania praktyki. Mówi o tym, dlaczego warto studiować zarządzanie humanistyczne i czemu takie spojrzenie na świat organizacji jest w dzisiejszych czasach konieczne. Wprowadzenie przybliża metodę krytycznego studium przypadku w dydaktyce i proponuje sposoby korzystania z podręcznika. Każdy merytoryczny rozdział zawiera opis przypadku, do którego przypisana jest lista 4–5 pytań do rozważenia i dyskusji. Pytania te mają postać problemowych tematów do syntezy i pogłębionej refleksji, mogących służyć np. jako tematy eseju egzaminacyjnego, po połączeniu z odpowiednią bazą literaturową.